Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| VÜKUL: | Bir kimseyle birlikte bir işe girişme. İşbirliği. |
| İçerisinde 'VÜKUL' geçenler | |
| İçerisinde 'VÜKUL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| VÜKUB : | Yavaş yürüme. |
| VÜKELÂ : | (Vekil. C.) Vekiller. Bakanlar. Nâzırlar. Kendilerine iş havale edilenler. |
| VÜCUB : | Vâcib ve lâzım olmak. * Sâbit olmak. * Sukut ve vuku. * Sübut ve temekkün cihetiyle lâzım olmak. Bırakılması mümkün olmamak. * Güneşin batması. * Muztarib olmak. |