Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| VİRAN: | f. Yıkık, harap. Mc: Kederli, üzgün, gamlı. |
| VİRANE: | f. Harabe. Yıkılmağa yüz tutmuş eski yapı. |
| VİRANÎ: | f. Viranlık, haraplık. |
| İçerisinde 'VİRAN' geçenler | |
| DİL-İ VİRAN: | Harap gönül, yıkık gönül. |
| MÜTEHEVVİRÂNE: | f. Birdenbire saldırarak. * Kızgınlıkla. Hiddetlice. Birden öfkelenir surette. |
| MÜZEVVİRÂNE: | f. Arabozuculukla. |
| VİRANE: | f. Harabe. Yıkılmağa yüz tutmuş eski yapı. |
| VİRANÎ: | f. Viranlık, haraplık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| VİRANE : | f. Harabe. Yıkılmağa yüz tutmuş eski yapı. |
| VİRAD : | Yol. * (Verd. C.) Güller. |
| VİÂ' : | (C.: Eviye) Kap, içinde bir şey konulabilen zarf. |