| Kelime | Anlam |
|---|
| VAŞ: | f. Düşman. |
| VAŞAK: | Derisinden kürk yapılan bir hayvan ve bunun postu. |
| VAŞIK: | Dağ köpeği. Vaşak. |
| VAŞİ: | (C: Vüşât) Gammaz, koğucu, yalancı. |
| VAŞİYE: | Evlâdı çok olan kadın. |
| VAŞÜDE: | f. Defolunmuş, kovulmuş, geri çekilmiş. |
| VAŞ: | f. Düşman. |
| VAŞÜDE: | f. Defolunmuş, kovulmuş, geri çekilmiş. |
| İçerisinde 'VAŞ' geçenler |
|---|
| BEVAŞE: | Çiftçilerin harman savurmakda kullandıkları çatal şeklindeki tahta kürek, yaba. |
| GAVAŞ: | (Gaşiye. C.) Örtücü, örten. |
| GAVAŞÎ: | (Gaşiye. C.) Kıyametler. * Örtü. At takımından sayılan bir nevi örtü. |
| GÜVAŞ(E): | f. Boya, renk. |
| GAVAŞ: | (Gaşiye. C.) Örtücü, örten. |
| GÜVAŞ(E): | f. Boya, renk. |
| HAVAŞİ: | (Hâşiye. C.) Bir yazının kenarına eklenen not veya açıklamalar. Hâşiyeler, derkenarlar. * Maiyet adamları. |
| MEVAŞİ: | Davar, koyun, keçi, inek ve öküz gibi hayvanlar. |
| MUVAŞŞAH: | (Vişâh. dan) Süslenmiş, süslü. |
| MÜTEVAŞŞİH: | Süslenen, takınan. |
| MUVAŞŞAH: | (Vişâh. dan) Süslenmiş, süslü. |
| TAVAŞİ: | (C.: Tavâşiye) Tar: Hadım ağası. Harem ağası. |
| TAVAŞİR: | Tebeşir. |
| VAŞAK: | Derisinden kürk yapılan bir hayvan ve bunun postu. |
| VAŞIK: | Dağ köpeği. Vaşak. |
| VAŞİ: | (C: Vüşât) Gammaz, koğucu, yalancı. |
| VAŞİYE: | Evlâdı çok olan kadın. |
| VAŞÜDE: | f. Defolunmuş, kovulmuş, geri çekilmiş. |
| VEŞVAŞ: | Hafif hal. Hafif adam. |
| VAŞÜDE: | f. Defolunmuş, kovulmuş, geri çekilmiş. |
| VEŞVAŞ: | Hafif hal. Hafif adam. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| VAŞAK : | Derisinden kürk yapılan bir hayvan ve bunun postu. |
| VA : | f. "Arkada, geri" mânâlarına gelerek birleşik kelimeler yapar. |