Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| VAHİM: | Ağır. Sonu tehlikeli. Çok korkulu. Hazmı güç olan. Zararlı veya faydalı olmayan yemek. |
| VAHİM(E): | (Vehm. den) Vehmeden, kuran, kuruntulu. |
| VAHİME: | Vehim veren, vesvese veren. |
| İçerisinde 'VAHİM' geçenler | |
| KUVVE-İ VÂHİME: | Vehim ve hayâl duygusu. Kuruntu hâssesi. |
| VAHİM(E): | (Vehm. den) Vehmeden, kuran, kuruntulu. |
| VAHİME: | Vehim veren, vesvese veren. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| VAHİM(E) : | (Vehm. den) Vehmeden, kuran, kuruntulu. |
| VAHİ : | Mânâsız, saçma. Ehemmiyetsiz. * Ahmak. Düşkün. Zaif. |
| VAHA : | Çöl ortasında suyu ve yeşilliği olan yer. |
| VA : | f. "Arkada, geri" mânâlarına gelerek birleşik kelimeler yapar. |