Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| VAHİYE: | (Bak: Vahi) |
| İçerisinde 'VAHİYE' geçenler | |
| SURET-İ ZAİFE-İ VÂHİYE: | Hakikatsız, saçma sapan zayıf suret ve vesvese. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| VAHİYÂT : | (Vâhiye. C.) Mânasız, faydasız ve ehemmiyetsiz şeyler. |
| VAHİ : | Mânâsız, saçma. Ehemmiyetsiz. * Ahmak. Düşkün. Zaif. |
| VAHA : | Çöl ortasında suyu ve yeşilliği olan yer. |
| VA : | f. "Arkada, geri" mânâlarına gelerek birleşik kelimeler yapar. |