Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| VAHŞET-ÂGİN: | Çok ıssız, korkulu yer, korkunç. |
| İçerisinde 'VAHŞET-ÂGİN' geçenler | |
| İçerisinde 'VAHŞET-ÂGİN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| VAHŞET-ÂBÂD : | f. Issız, korku ve ürkeklik veren yer. |
| VAHŞET : | (Vahş - Vahiş) Yabanilik. * Issızlık, tenhalık. * Vehim, ürküntü. Korku. Vahşilik. * Tenha, ıssız, korkunç yer. * Elbise ve silâhını çıkarıp atmak. * Aç kimse. |
| VAHŞ : | (C.: Vuhuş - Vahşân) İnsandan kaçan, yabani ve ürkek hayvan. * Tenha ve ıssız yer. |
| VAHA : | Çöl ortasında suyu ve yeşilliği olan yer. |
| VA : | f. "Arkada, geri" mânâlarına gelerek birleşik kelimeler yapar. |