Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| VAKİN: | Oturucu, oturan. |
| İçerisinde 'VAKİN' geçenler | |
| HAVAKÎN: | (Hâkan. C.) Hükümdarlar, hakanlar, padişahlar, başbuğlar. |
| MEVAKİN: | (Mevkin. C.) Kuş yuvaları. |
| SEVAKİN: | (Sâkin. C.) Bir yerde oturanlar, sakin olanlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| VÂKİ' : | Olan, düşen, konan. Mevcud ve var olan. * Geçmiş olan, geçen. |
| VAK' : | Ağırbaşlılık. Ağırlık. * Yüksek yer. |
| VA : | f. "Arkada, geri" mânâlarına gelerek birleşik kelimeler yapar. |