Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| VALİB: | Ulaşıcı, ulaşan, varan. Önüne doğru giden. |
| VALİBE: | Evvelki ekinin kökünden biten ekin. |
| İçerisinde 'VALİB' geçenler | |
| KAVALİB: | (Kalıb. C.) Kalıplar. |
| VALİBE: | Evvelki ekinin kökünden biten ekin. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| VALİBE : | Evvelki ekinin kökünden biten ekin. |
| VALİ : | Bir vilâyeti idare eden en büyük memur. * Mâlik. |
| VÂLÂ : | Yüksek, âlî, refi'. |
| VA : | f. "Arkada, geri" mânâlarına gelerek birleşik kelimeler yapar. |