Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| VARAKPARE: | f. Kâğıt parçası. Küçük yaprak. Yaprak parçası. Ehemmiyetsiz yazı, tezkere. |
| İçerisinde 'VARAKPARE' geçenler | |
| İçerisinde 'VARAKPARE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| VARAKA : | Tek yaprak hâlindeki kâğıt. * Nebât yaprağı. Maden yaprağı. Kitap yaprağı. * Hasis kimse. * Peygamberimize (A.S.M.) ilk vahyin geldiği sırada Hz. Hatice vâlidemizin (R.A.) hâdiseyi kendisine bildirdiği ve o zamanın meşhur bir âlimi olan Varaka İbn-i Nevfel'in adı. |
| VARA' : | Haramdan ve yaramaz işlerden sakınmak. |
| VÂR : | f. (Teşbih edatıdır) Gibi, ...li, kerre, def'a, sâhib, mâlik, lâyıklık (yerinde kullanılarak birleşik kelimeler yapılır). Meselâ: Melek-vâr : Melek gibi. Ümid-vâr: Ümidli. |
| VA : | f. "Arkada, geri" mânâlarına gelerek birleşik kelimeler yapar. |