Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| VASİYET: | Bir işi birisine havale etmek. Emir. Fık: Bir malı veya menfaatı, ölümden sonrası için bir şahsa veya bir hayır cihetine teberru yolu ile (yani, meccanen) temlik etmek. |
| VASİYETNÂME: | f. Yazılı vasiyet. Bir kimsenin vasiyetini yazmış olduğu kâğıt. |
| İçerisinde 'VASİYET' geçenler | |
| VASİYETNÂME: | f. Yazılı vasiyet. Bir kimsenin vasiyetini yazmış olduğu kâğıt. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| VASİYETNÂME : | f. Yazılı vasiyet. Bir kimsenin vasiyetini yazmış olduğu kâğıt. |
| VASİ : | (Vesâyet. den) Bir ölünün vasiyetini yerine getirmeye me'mur edilen kimse. Bir yetimin veya akılca zayıf, hasta olan bir kimsenin malını idare eden kimse. |
| VASAA : | (C: Vusu) Kız kuşu. |
| VA : | f. "Arkada, geri" mânâlarına gelerek birleşik kelimeler yapar. |