Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| VASIF: | Vasfeden. Bildiren. Medheden, öven. |
| VASIF TERKİBİ: | Gr: Birleşik sıfat. Bir ismin sonuna Farsça bir emir eklenerek yapılan terkib. Meselâ : Zevk-efzâ : Zevk artıran. |
| VASÎF: | (C.: Vusafâ - Vesâif) Hizmetçi, uşak. |
| İçerisinde 'VASIF' geçenler | |
| İçerisinde 'VASIF' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| VASİ : | (Vesâyet. den) Bir ölünün vasiyetini yerine getirmeye me'mur edilen kimse. Bir yetimin veya akılca zayıf, hasta olan bir kimsenin malını idare eden kimse. |
| VASAA : | (C: Vusu) Kız kuşu. |
| VA : | f. "Arkada, geri" mânâlarına gelerek birleşik kelimeler yapar. |