Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| VAVÎ: | Vav harfine mensub. Vav harfi ile alâkalı. |
| VAVİK: | Okun nişana dokunmayıp yanına düşmesi hâli. |
| İçerisinde 'VAVÎ' geçenler | |
| DEVAVİN: | (Divân. C.) Divânlar, eski şairlerin şiirlerini topladıkları kitablar. |
| EVAVİN: | (İyvan. C.) Büyük salonlar, sofalar, holler. Kasırlar, köşkler. |
| MİSAL-İ VAVÎ: | İlk harfi "vav" olan kelime. |
| TAVAVİS: | (Tavus. C.) Tavus kuşları. |
| VAVİK: | Okun nişana dokunmayıp yanına düşmesi hâli. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| VAVİK : | Okun nişana dokunmayıp yanına düşmesi hâli. |
| VAV : | Kur'an alfabesinde sondan üçüncü harftir. Ebced hesabında 6 sayısının karşılığıdır. |
| VA : | f. "Arkada, geri" mânâlarına gelerek birleşik kelimeler yapar. |