Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| VEŞİC: | (C: Veşâyic) Süngü ağacı. |
| VEŞİCE: | Lif. Ağaç kökü. |
| İçerisinde 'VEŞİC' geçenler | |
| VEŞİCE: | Lif. * Ağaç kökü. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| VEŞİCE : | Lif. * Ağaç kökü. |
| VEŞİ' : | (C: Veşâyi) Bezlerde olan yol yol alaca. * Sümâme otundan yapılan hasır. * Ağaçlardan kuruyup düşen nesne. * Girilmemesi için bahçe ve bostanların çevresine dikilen ağaç veya konan diken. * Az nesne. |
| VEŞ : | f. Gibi (mânâsına teşbih edatı.) Mah-veş $ : Ay gibi. |
| VE Bİ-L HAKKI NATAKTE : | Hak ile söyledin, hakkı söyledin. Haksın, sâdıksın.(Zira o, Lâ ilahe illallah der, dâva eder. Bütün sağ ve sol, yani mazi ve müstakbel taraflarında saf tutan o nurani zâkirler, aynı kelimeyi tekrar ederek, icma ederek mânen "Sadakte ve bi-l hakkı natakte" derler. Hangi vehmin haddi var ki, böyle hesapsız imzalarla te'yid edilen bir müddeaya parmak karıştırsın. M.) |