Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| VENN: | Zebunluk, zayıflık, zaaf. Çengilerin ve köçeklerin parmaklarıyla çaldıkları çalpara. |
| VENNECMİ: | Yıldıza yemin olsun. |
| İçerisinde 'VENN' geçenler | |
| DIHVENNE: | Habis kimse. * Semiz kısa boylu, tıknaz kişi. |
| FÂLIK-ÜL HABBİ VENNEVÂ: | Tohum ve çekirdekleri açarak büyüten (Allah C.C.) |
| SI'VENN: | Deve kuşunun erkeği. |
| TEVENNUK: | Dikkatle bakmak. |
| VENNECMİ: | Yıldıza yemin olsun. |
| ZÜVENN: | Kısa boylu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| VENNECMİ : | Yıldıza yemin olsun. |
| VENA (VENYE) : | Gevşek. * Zayıf. * Hâlsiz olmak. |
| VE Bİ-L HAKKI NATAKTE : | Hak ile söyledin, hakkı söyledin. Haksın, sâdıksın.(Zira o, Lâ ilahe illallah der, dâva eder. Bütün sağ ve sol, yani mazi ve müstakbel taraflarında saf tutan o nurani zâkirler, aynı kelimeyi tekrar ederek, icma ederek mânen "Sadakte ve bi-l hakkı natakte" derler. Hangi vehmin haddi var ki, böyle hesapsız imzalarla te'yid edilen bir müddeaya parmak karıştırsın. M.) |