Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| YÂRE: | f. Bilezik. |
| YÂRE: | Yara. |
| YÂRE-İ HİCRAN: | Ayrılık yarası. |
| YAREK: | f. Dölyatağı. Meşime. |
| İçerisinde 'YÂRE' geçenler | |
| BE-ZİYARET: | (Berâ-yı ziyâret) Ziyaret için. Ziyaret maksadı ile. |
| BEYARE: | f. Kısa boylu ve bodur olarak yerde yetişen nebat, meyve ve sebze. Kavun, karpuz, kabak...gibi. |
| HIYARE: | Otsuz, otu olmayan yer. |
| İADE-İ ZİYARET: | Ziyarete gelenin ziyaretine gitmek. |
| İRHEM YAREB: | Tıb: Bağırsak tıkanması veya dolanması. |
| NÜCUM-U SEYYARE: | Seyyar, gezici yıldızlar. |
| SEB'A-İ SEYYARE: | Yedi seyyar yıldız. |
| YÂRE-İ HİCRAN: | Ayrılık yarası. |
| YAREK: | f. Dölyatağı. Meşime. |
| ZİYARE: | Meşhur, şöhretli. |
| ZİYARET: | Görüşmeğe gitmek. Bir kimseyi görmeye varmak. |
| ZİYARET-GÂH: | f. Ziyaret yeri. * Türbe. Makbul ve dine büyük hizmeti olan ve veli tanınanların kabrinin bulunduğu yer. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| YÂRE-İ HİCRAN : | Ayrılık yarası. |
| YÂR : | f. Dost, ahbab, tanıdık. * Yardımcı. * Âşık. Mâşuk, sevgili. |
| YA : | Kur'ân alfabesindeki son harfin ismidir. Ebcedî değeri 10'dur. Hecâ harflerinin mahmuse kısmındandır. Şedide ile rihve arasında, ortadadır. |