Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| YÂVE: | f. Hezeyan. Yalan. Yaygara. Saçma sapan söz. Sahipsiz hayvan. |
| YÂVE-GÛ: | (C.: Yâve-guyân) f. Saçmasapan konuşan, saçmalayan. |
| YÂVER: | f. Yardımcı. Mededkâr. İmdatçı. En yakın memur. Devlet büyüklerinin yanında bulunan en yakın memur. |
| YÂVER-İ EKREM: | Cenab-ı Hakk'ın emrinde çalışan en makbul yâver, en kerim olan Hazret-i Muhammed. (A.S.M.) |
| YÂVERÂN: | (Yâver. C.) f. Yâverler. Yardımcılar. |
| YÂVERÎ: | f. Yâverlik, yardımcılık. |
| İçerisinde 'YÂVE' geçenler | |
| MÜYAVEME: | (Yevm. den) Günlüğüne tutma. Gündelik üzere pazarlık etme. |
| YÂVE-GÛ: | (C.: Yâve-guyân) f. Saçmasapan konuşan, saçmalayan. |
| YÂVER: | f. Yardımcı. Mededkâr. İmdatçı. * En yakın memur. * Devlet büyüklerinin yanında bulunan en yakın memur. |
| YÂVER-İ EKREM: | Cenab-ı Hakk'ın emrinde çalışan en makbul yâver, en kerim olan Hazret-i Muhammed. (A.S.M.) |
| YÂVERÂN: | (Yâver. C.) f. Yâverler. Yardımcılar. |
| YÂVERÎ: | f. Yâverlik, yardımcılık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| YÂVE-GÛ : | (C.: Yâve-guyân) f. Saçmasapan konuşan, saçmalayan. |
| YA : | Kur'ân alfabesindeki son harfin ismidir. Ebcedî değeri 10'dur. Hecâ harflerinin mahmuse kısmındandır. Şedide ile rihve arasında, ortadadır. |