Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| YAFTE: | f. "Bulunmuş, bulmuş, bulunan" mânalarına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Şeref-yafte $ : f. Şeref bulmuş. |
| YAFTE (-): | f. "Bulunmuş, bulmuş, bulunan" mânalarına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Şeref-yafte f. Şeref bulmuş. |
| İçerisinde 'YAFTE' geçenler | |
| HUSUL-YÂFTE: | f. Husule gelmiş, meydana çıkmış, hâsıl olmuş. |
| PERVERİŞYÂFTE: | f. Terbiye edilmiş, büyütülmüş, yetiştirilmiş, eğitilmiş. |
| REHAYAFTE: | f. Kurtulmuş. |
| YAFTE (-): | f. "Bulunmuş, bulmuş, bulunan" mânalarına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Şeref-yafte f. Şeref bulmuş. |
| ZÜBUL-YAFTE: | f. Gübrelenip kuvvetlenmiş olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| YAFTE (-) : | f. "Bulunmuş, bulmuş, bulunan" mânalarına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Şeref-yafte f. Şeref bulmuş. |
| YAFE : | f. Saçma ve mânasız söz. |
| YA : | Kur'ân alfabesindeki son harfin ismidir. Ebcedî değeri 10'dur. Hecâ harflerinin mahmuse kısmındandır. Şedide ile rihve arasında, ortadadır. |