Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| YEBAN: | f. Sahra, çöl. Issız ve tenha yer. |
| YEBANİ: | f. Görgüsüz, kaba. Yabâni, kırlarda biten. Sıkılgan, ürkek. (Bak: Yabani) |
| İçerisinde 'YEBAN' geçenler | |
| YEBANİ: | f. Görgüsüz, kaba. * Yabâni, kırlarda biten. * Sıkılgan, ürkek. (Bak: Yabani) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| YEBANİ : | f. Görgüsüz, kaba. * Yabâni, kırlarda biten. * Sıkılgan, ürkek. (Bak: Yabani) |
| YEBAB : | f. Yıkık, bozuk, harap, virâne. |
| YEAKİB : | (Ya'kub. C.) Erkek keklikler. |