Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| YED-İ EMİN: | Kanunen güvenilir kimse olarak seçilen şahıs. Mahkemece kendisine bir şey emanet olunan kimse. Emniyetli, tehlikesiz ve korkusuz yer. Hz. Muhammed'in (A.S.M.) bir lâkabı. |
| İçerisinde 'YED-İ EMİN' geçenler | |
| İçerisinde 'YED-İ EMİN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| YED-İ BEYZÂ : | Musa Aleyhisselâm'ın mu'cize olarak gösterdiği beyaz ve parlak eli. Bu tabir mecaz olarak keramet ve hârikulâde haller ve meziyetler hakkında kullanılır. |
| YED : | El. * Mc: Kuvvet, kudret, güç. * Yardım. * Vasıta. * Mülk. |
| YEAKİB : | (Ya'kub. C.) Erkek keklikler. |