Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| YELAN: | (Yel. C.) f. şampiyonlar, pehlivanlar. |
| İçerisinde 'YELAN' geçenler | |
| HEYELAN: | Toprak kayması. |
| MEYELAN: | Bir tarafa eğilmiş olma. Ziyâde meyil gösterme. İltizam.(Fıtrat yalan söylemez. Bir çekirdekteki meyelân-ı nümuvv der: "Ben sünbülleneceğim, meyve vereceğim." Doğru söyler. Yumurtada bir meyelân-ı hayat var. Der: "Piliç olacağım." Biiznillâh olur. Doğru söyler. Bir avuç su, meyelân-ı incimad ile der: "Fazla yer tutacağım." Metin demir onu yalan çıkaramaz; sözünün doğruluğu demiri parçalar. Şu meyelânlar, iradeden gelen evâmir-i tekviniyenin tecellileridir, cilveleridir. M.) |
| NEYELAN: | İsteğe ulaşma. Arzulanan şeye vâsıl olma. |
| SEYELAN: | Akma. Cereyan. * Sel felâketi. |
| SEYELAN-I DEM: | Kan akma. |
| SEYR Ü SEYELÂN: | Devamlı akıp gitme ve değişme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| YEL : | (C.: Yelân) Pehlivan. şampiyon. |
| YEAKİB : | (Ya'kub. C.) Erkek keklikler. |