Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| YEMM: | Deniz, bahir, derya, umman. Güvercin kuşu. |
| İçerisinde 'YEMM' geçenler | |
| ETEYEMMENÜ: | (Teyemmün. den) Ben kendimi teyemmün ediyorum (meâlindedir). (Bak: Teyemmün) |
| MÜTEYEMMEN: | (Yümn. den) Uğurlu, meymenetli, mübarek. |
| MÜTEYEMMİM: | Teyemmüm eden. * Kasdedici. |
| MÜTEYEMMİMÂNE: | f. Teyemmüm edercesine. |
| MÜTEYEMMİMEN: | Teyemmüm ederek. |
| MÜTEYEMMİN: | Bereketli, mübarek sayan. * Kuvvetli kılan. |
| MÜYEMMEN: | Bereketli, yümünlü. |
| TEYEMMÜM: | Kasd. * Fık: Su bulunmadığı veya su bulunup da kullanılması mümkün olmadığı takdirde temiz olan toprak cinsinden bir şey ile, abdestsizliği veya gusülsüzlüğü -hadesi- gidermek maksadiyle yapılan bir ameliyedir. |
| TEYEMMÜN: | Uğur sayma. Bir şeyle teberrük eylemek. Bir şeyi mesut ve uğurlu saymak. * Ölüyü kabirde sağ yanına yatırmak. * "Ben Yemenliyim" demek. |
| TEYEMMÜNEN: | Uğur sayarak. Teyemmün ederek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| YEMAME : | Ehlî güvercin. |
| YEAKİB : | (Ya'kub. C.) Erkek keklikler. |