Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| YETİM-ÜT TARAFEYN: | Anası ve babası ölmüş çocuk. Anadan babadan yetim kalmış çocuk. |
| İçerisinde 'YETİM-ÜT TARAFEYN' geçenler | |
| İçerisinde 'YETİM-ÜT TARAFEYN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| YETİM-HÂNE : | f. Yetim çocukların bakılıp beslendiği yer. |
| YETİM : | Babası ölmüş olan çocuk. * Tek, eşsiz, yalnız. (Çocuk baliğ olduktan sonra yetimlik ondan kalkar. Anası ölene ise daha çok öksüz denir.) |
| YETAMA : | (Yetim. C.) Yetimler. Babaları ölmüş çocuklar. |
| YEAKİB : | (Ya'kub. C.) Erkek keklikler. |