Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| YEVM: | Gün. Yirmidört saatlik zaman. Sene. Asır. Devir. Devre. |
| YEVM-İD DİN: | Din günü, ceza günü, mâneviyat günü.(...Nasıl dünya; maddiyat ve maddî harekâtın ve amellerin günüdür. Elbette o harekâtın neticelerini ve o hizmetlerinin ücretlerini ve o maneviyatın semeratlarını, belki o fâniyat ve zailâtın bâki ve dâimî eserlerini ve âlem-i misal sinemasıyla ve fotoğrafıyla alınan umum o fâniyat ve zaillerin sahife-i amellerini gösterecek ve neşredecek bir gün gelecektir, diye ifade ediliyor. E.L.) |
| YEVM-İ FASL: | İnsanların kısım kısım ayrıldığı ve davalarının halledildiği kıyamet günü. Bundan başka kıyamet gününe aşağıdaki isimler de verilir: Yevm-ül cem', yevm-ül cevab, yevm-ül cezâ, yevm-üd din, yevm-ül ahd, yevm-ül feza-ul ekber, yevm-ül haşr, yevm-ül hisâb, yevm-ül ivaz, yevm-ül karar, yevm-ül karia, yevm-ül kıyam, yevm-ül kıyame, yevm-ül mev'ud, yevm-ül miâd, yevm-ül misak, yevm-ül mizan, yevm-ül va'd, yevm-ül vâkıa, yevm-üs suâl, yevm-ül arz. |
| YEVM-İ MİSAK: | Sözleşilen gün. Kıyâmet Günü. |
| YEVM-İ NÜŞUR: | Kıyamet günü, mahşer günü. Herkesin amel defterinin açılıp neşredilip gösterileceği gün. |
| YEVM-İ ŞEVK: | Şaban-ı Şerifin otuzuncu günü. Ramazan olması zannedilip ancak hilâl görülmedikçe oruç tutulması münasib olmayan gün. |
| YEVM-İ TENAD: | Kıyamet günü. |
| YEVM-ÜL FETİH: | Fetih günü. Mekke-i Mükerreme'nin fethi. |
| YEVM-ÜL HAMİS: | Perşembe günü. Beşinci gün. |
| YEVM-ÜL HULUD: | Kıyamet günü. |
| YEVM-ÜL HURUC: | Kıyamet günü. |
| YEVM-ÜN NAHR: | Zilhiccenin onuncu günü. |
| YEVM-ÜT TELÂKİ: | Kıyamet günü. Ruz-u mahşer. |
| YEVMEN FE YEVMEN: | Günden güne, gittikçe. |
| YEVMÎ: | Günlük. Güne ait. |
| YEVMİYE: | Gündelik. Bir günlük çalışmanın neticesi alınan ücret. Günlük hadiseleri günü gününe kaydetmeğe yarıyan defter, gazete. |
| İçerisinde 'YEVM' geçenler | |
| AKVAT-I YEVMİYYE: | Geçim, derd-i maişet için lazım olan günlük yiyecekler. |
| BA'DEL YEVM: | (Ba'de-l yevm) Bugünden sonra. |
| CERAİD-İ YEVMİYYE: | Günlük gazeteler. |
| ELYEVM: | Bugün. Hâlâ. (Bak: Yevm) |
| İLA-YEVM-İL KIYAME: | Kıyamete kadar. |
| KIST-EL YEVM: | Bir aylık maaşın bir güne isâbet eden miktârı. * Çalışılmayan günler için kesilen para. |
| KÜLLE YEVM: | Her gün. |
| MALİK-İ YEVMİDDİN: | Herkesin dünyâda yaptığının mükâfat ve cezasını göreceği yer olan âhiretin, din gününün, mâliki, sahibi olan Allah (C.C.) |
| YEVM-İD DİN: | Din günü, ceza günü, mâneviyat günü.(...Nasıl dünya; maddiyat ve maddî harekâtın ve amellerin günüdür. Elbette o harekâtın neticelerini ve o hizmetlerinin ücretlerini ve o maneviyatın semeratlarını, belki o fâniyat ve zailâtın bâki ve dâimî eserlerini ve âlem-i misal sinemasıyla ve fotoğrafıyla alınan umum o fâniyat ve zaillerin sahife-i amellerini gösterecek ve neşredecek bir gün gelecektir, diye ifade ediliyor. E.L.) |
| YEVM-İ FASL: | İnsanların kısım kısım ayrıldığı ve davalarının halledildiği kıyamet günü. Bundan başka kıyamet gününe aşağıdaki isimler de verilir: Yevm-ül cem', yevm-ül cevab, yevm-ül cezâ, yevm-üd din, yevm-ül ahd, yevm-ül feza-ul ekber, yevm-ül haşr, yevm-ül hisâb, yevm-ül ivaz, yevm-ül karar, yevm-ül karia, yevm-ül kıyam, yevm-ül kıyame, yevm-ül mev'ud, yevm-ül miâd, yevm-ül misak, yevm-ül mizan, yevm-ül va'd, yevm-ül vâkıa, yevm-üs suâl, yevm-ül arz. |
| YEVM-İ MİSAK: | Sözleşilen gün. * Kıyâmet Günü. |
| YEVM-İ NÜŞUR: | Kıyamet günü, mahşer günü. Herkesin amel defterinin açılıp neşredilip gösterileceği gün. |
| YEVM-İ ŞEVK: | Şaban-ı Şerifin otuzuncu günü. Ramazan olması zannedilip ancak hilâl görülmedikçe oruç tutulması münasib olmayan gün. |
| YEVM-İ TENAD: | Kıyamet günü. |
| YEVM-ÜL FETİH: | Fetih günü. * Mekke-i Mükerreme'nin fethi. |
| YEVM-ÜL HAMİS: | Perşembe günü. Beşinci gün. |
| YEVM-ÜL HULUD: | Kıyamet günü. |
| YEVM-ÜL HURUC: | Kıyamet günü. |
| YEVM-ÜN NAHR: | Zilhiccenin onuncu günü. |
| YEVM-ÜT TELÂKİ: | Kıyamet günü. Ruz-u mahşer. |
| YEVMEN FE YEVMEN: | Günden güne, gittikçe. |
| YEVMÎ: | Günlük. Güne ait. |
| YEVMİYE: | Gündelik. Bir günlük çalışmanın neticesi alınan ücret. * Günlük hadiseleri günü gününe kaydetmeğe yarıyan defter, gazete. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| YEVM-İD DİN : | Din günü, ceza günü, mâneviyat günü.(...Nasıl dünya; maddiyat ve maddî harekâtın ve amellerin günüdür. Elbette o harekâtın neticelerini ve o hizmetlerinin ücretlerini ve o maneviyatın semeratlarını, belki o fâniyat ve zailâtın bâki ve dâimî eserlerini ve âlem-i misal sinemasıyla ve fotoğrafıyla alınan umum o fâniyat ve zaillerin sahife-i amellerini gösterecek ve neşredecek bir gün gelecektir, diye ifade ediliyor. E.L.) |
| YEAKİB : | (Ya'kub. C.) Erkek keklikler. |