| Kelime | Anlam |
|---|
| YEZ: | f. Bağ, bahçe, tarla vs. gibi arazilerin etrafına çekilen dikenli çalı. Çit. |
| YEZDAN: | f. Cenab-ı Hak.
(Mecusilerce) : Hayırları yaratan hayır ilâhı dedikleri mevhum mâbud. |
| YEZDANÎ: | İlâhî. Yezdan'a ait ve müteallik. |
| YEZEK: | f. Bekçi, gece bekçisi. |
| YEZİD: | (Hi: 26-64) Hz. Muaviye'nin (R.A.) oğlu ve Emeviye Devletinin ikinci halifesi. Şam'da doğdu. Zamanında Kerbelâ hâdise-i elîmesi meydana geldi. |
| YEZİD BİN EBİ SÜFYAN: | Ebu Süfyan'ın oğlu. Hz. Muaviye'nin büyük kardeşi idi. Ashab-ı kiramdan ve çok sâlih bir zât olup, Mekke-i Mükerreme'nin fethinde müslüman oldu. Hazret-i Ebu Bekir-is Sıddık Radıyallâhü anh'ın Şam'a gönderdiği orduda bir birliğin kumandanı idi. Hz. Ömer zamanında Filistin valisi olmuştu. Taundan vefat eyledi. (R.A.) |
| İçerisinde 'YEZ' geçenler |
|---|
| BAYEZİD-İ BİSTAMÎ: | (Hi: 188-261) Ehl-i Sünnet ve Cemâatın büyük âlimlerinden ve büyük evliyadandır. İran'ın Bistam şehrinde doğmuştur. Künyesi, Ebu Yezid Tayfur bin İsa El-Bistamî'dir. Cafer-i Sâdık Radıyallahü Anhu'dan kırk sene sonra dünyaya gelmiş ve ondan üveysî olarak feyz almıştır. Mücerret bir hayat geçirmiştir. (K.Sırruhu) |
| FEYEZAN: | f. Suyun çok olup taşması, çoşması. * Bolluk, fazlalık, feyiz. |
| HİCRAN-I LÂ YEZALÎ: | Sonsuz ayrılık. Ayrılıktan gelen sonu gelmez üzüntü. |
| HÜKM-İ YEZDANÎ: | Cenab-ı Hakk'ın hükmü. Allah'a mahsus kanun. |
| LÂYEZAL: | Zeval bulmaz. Yok olmaz. |
| LÂ YEZALÎ: | Zevalsiz olana ait, sonu olmayanla ilgili. |
| LEM-YEZEL: | Zâil olmaz, bâki, zeval bulmaz. Daimî olan. |
| LEM-YEZELÎ: | Devamlılık, bâkilik, zeval bulmazlık. |
| MEN LEM YEZUK LEM YEDRİ: | Tatmayan bilemez. Kim ki tatmamış; o, tadını bilemez. |
| MEYEZD: | f. Düğün veya işret meclisi. |
| MÜBEYYEZ: | (Mübeyyeze) Meydana çıkarılmış, açıklanmış açıkça söylenmiş. Bildiren, açıklıyan. |
| MÜMEYYEZ: | (Meyz. den) Seçilmiş, ayrılmış, temyiz edilmiş. |
| SEYF İBN-İ ZÎYEZEN: | Yemen padişahlarındandır. Hz. Muhammed'in (A.S.M.) bi'setinden evvel onun evsafını evvelki mukaddes kitaplarda görmüş ve iman etmiş ve müştak olmuştu.(Resül-i Ekrem'in (A.S.M.) Ceddi Abdülmuttalib; Yemen'e kafile-i Kureyş ile gittiği zaman, Seyf İbn-i Zîyezen onları çağırmış, onlara demiş ki: "Hicaz'da bir çocuk dünyaya gelir. Onun iki omuzu arasında hatem gibi bir nişan var. İşte o çocuk umum insanlara imam olacak."Sonra gizli, Abdülmuttalib'i çağırmış: "O çocuğun ceddi de sensin" diye kerametkârane, bi'setten evvel haber vermiş... M.) |
| ŞİR-İ YEZDAN: | Hazret-i Ali Radiyallahu Anh'ın bir ismi. Allah'ın Aslanı. |
| TEKYEZEN: | f. İstinad eden, dayanan. |
| YEZDAN: | f. Cenab-ı Hak. * (Mecusilerce) : Hayırları yaratan hayır ilâhı dedikleri mevhum mâbud. |
| YEZDANÎ: | İlâhî. Yezdan'a ait ve müteallik. |
| YEZEK: | f. Bekçi, gece bekçisi. |
| YEZİD: | (Hi: 26-64) Hz. Muaviye'nin (R.A.) oğlu ve Emeviye Devletinin ikinci halifesi. Şam'da doğdu. Zamanında Kerbelâ hâdise-i elîmesi meydana geldi. |
| YEZİD BİN EBİ SÜFYAN: | Ebu Süfyan'ın oğlu. Hz. Muaviye'nin büyük kardeşi idi. Ashab-ı kiramdan ve çok sâlih bir zât olup, Mekke-i Mükerreme'nin fethinde müslüman oldu. Hazret-i Ebu Bekir-is Sıddık Radıyallâhü anh'ın Şam'a gönderdiği orduda bir birliğin kumandanı idi. Hz. Ömer zamanında Filistin valisi olmuştu. Taundan vefat eyledi. (R.A.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| YEZDAN : | f. Cenab-ı Hak. * (Mecusilerce) : Hayırları yaratan hayır ilâhı dedikleri mevhum mâbud. |
| YEAKİB : | (Ya'kub. C.) Erkek keklikler. |