Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| YEZDAN: | f. Cenab-ı Hak. (Mecusilerce) : Hayırları yaratan hayır ilâhı dedikleri mevhum mâbud. |
| YEZDANÎ: | İlâhî. Yezdan'a ait ve müteallik. |
| İçerisinde 'YEZDAN' geçenler | |
| HÜKM-İ YEZDANÎ: | Cenab-ı Hakk'ın hükmü. Allah'a mahsus kanun. |
| ŞİR-İ YEZDAN: | Hazret-i Ali Radiyallahu Anh'ın bir ismi. Allah'ın Aslanı. |
| YEZDANÎ: | İlâhî. Yezdan'a ait ve müteallik. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| YEZDANÎ : | İlâhî. Yezdan'a ait ve müteallik. |
| YEZ : | f. Bağ, bahçe, tarla vs. gibi arazilerin etrafına çekilen dikenli çalı. Çit. |
| YEAKİB : | (Ya'kub. C.) Erkek keklikler. |