Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZÂBİH: | (Zebh. den) Boğazlayan, kesen. Kurban kesen. |
| İçerisinde 'ZÂBİH' geçenler | |
| MEZABİH: | Mezbahalar. Hayvan kesilen yerler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZÂBİT : | (C.: Zâbitân) Askere kumanda eden rütbeli asker. * Kuvvetli, yavuz. * Zabteden. Başkalarını zabtedip idare etmeğe memur olan. * Subay. * Mc: Dediğini yaptıran, tuttuğunu koparan kimse. |
| ZAB : | (Zevben - Zevebânen) Eriyen, erimiş, eridi. |
| ZA : | "Ze" harfinin adı. |