Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZÂHİRÎ MEZHEB: | Huk: Hanefî imamlarından İmam-ı Muhammed'in (El-Mebsut, El-Câmi-üs Sagir, El-Câmi-ül Kebir, Ez-Ziyâdât, Es-Siyer-üs Sagir, Es-Siyer-ül Kebir) nâmları ile mâruf olan altı kitabında münderiç bulunan mes'elelere denir. Buna "Zâhir-ür rivâyât mesâili" denir. İmam bu eserlerde kendi fıkhî görüşlerini değil, üstadları İmam-ı A'zam ve Ebu Yusuf'un akvâl-i fıkhiyesini zikretmiştir. |
| İçerisinde 'ZÂHİRÎ MEZHEB' geçenler | |
| İçerisinde 'ZÂHİRÎ MEZHEB' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZÂHİRÎ : | (Zâhiriyye) Görünüşte olduğu gibi. Zâhire âit ve müteallik. Asıl ve hakiki olmayan. * Zâhiriyyun mezhebine âit olan. (Bak: Zâhir) |
| ZAHİR : | (Zuhur. dan) Görünen, âşikâr olan. Açık, belli, meydanda olan. * Görünüşe göre. * Şüphesiz. * Suret. Dış yüz. Görünüş. * Anlaşılan. * Meğer. Galiba. Zannederim. Elbette. |
| ZAHİB : | (Zehâb. dan) Giden, gidici. * Bir zanna kapılan. Bir fikre uyan. |
| ZAHA : | Çirkin kokulu, pis kokulu. |
| ZA : | "Ze" harfinin adı. |