Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZÂKİR: | Zikreden, zikredici. Hafızası kuvvetli. İlâhiler okuyan. Çok çok duâ ve Esmâ-i İlâhiyeyi okuyan. Tekrar eden. |
| ZÂKİRÛN (ZÂKİRÎN): | Zikredenler. |
| ZÂKİRE: | Andıran, hatırlatan, hatıra getiren şey. |
| İçerisinde 'ZÂKİR' geçenler | |
| KUVVE-İ ZÂKİRE: | Hafıza. Ezberleme kuvveti. Ezber edici kuvvet. |
| SERZAKİR: | f. Başta gelen zâkir, zikredenlerin başı. (Hazret-i Muhammed Aleyhissalâtü Vesselâm'dan kinâye olur.) |
| TEZAKİR: | (Tezkire. C.) Tezkereler. |
| ZÂKİRÛN (ZÂKİRÎN): | Zikredenler. |
| ZÂKİRE: | Andıran, hatırlatan, hatıra getiren şey. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZÂKİRÛN (ZÂKİRÎN) : | Zikredenler. |
| ZAKİ : | (Zâkiyye) Saf ve temiz kimse. Hareket ve davranışları düzgün olan kişi. |
| ZAK : | f. Dölyatağı, meşime. Rahim. |
| ZA : | "Ze" harfinin adı. |