Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
ZÂNÛ: f. Diz.
ZÂNÛ-BE-ZÂNÛ: f. Diz dize.
ZÂNÛ-BER-ZÂNÛ: f. Diz dize.
ZÂNÛ-BE-ZEMİN: f. Diz çökerek, dizini yere koyarak.
ZANÛN: Düşünce ve tedbiri kıt olan adam.
Suyu olup olmadığı bilinmeyen kuyu.
Suyu az olan kuyu.
ZÂNÛZEDE: f. Diz çökmüş.
ZÂNÛ-ZEN: f. Diz çökmüş.
İçerisinde 'ZÂNÛ' geçenler
HEM-ZANU: f. Diz dize oturup konuşan, yan yana oturan.
ZÂNÛ-BE-ZÂNÛ: f. Diz dize.
ZÂNÛ-BER-ZÂNÛ: f. Diz dize.
ZÂNÛ-BE-ZEMİN: f. Diz çökerek, dizini yere koyarak.
ZANÛN: Düşünce ve tedbiri kıt olan adam. * Suyu olup olmadığı bilinmeyen kuyu. * Suyu az olan kuyu.
ZÂNÛZEDE: f. Diz çökmüş.
ZÂNÛ-ZEN: f. Diz çökmüş.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ZÂNÛ-BE-ZÂNÛ : f. Diz dize.
ZAN : (Bak: Zann)
ZA : "Ze" harfinin adı.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...