Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZÛ': | Gece uçan kuşlardan birisi. Erkek baykuş. |
| ZÛ': | (C.: Azvâ'-Ziyâ') Işık, aydınlık. |
| ZU'BAN: | (Zi'b. C.) Canavarlar, kurtlar. |
| ZU'KUK: | (C.: Zeâkık) Yaramaz huylu kimse. |
| ZU'LUB: | (C.: Zeâlib) Bez parçası. |
| ZU'LUK: | Bir ot cinsi. |
| ZU'M: | (Zuum) Bâtıl zan. Şübhe. Yanlış zan. |
| ZU'MİYYÂT: | Bâtıl, yanlış zanlarla alâkalı şeyler. |
| ZU'MUM: | Yorulmak. |
| ZU'R: | Korku, havf. |
| ZU'RUR: | Yaramaz huylu kişi. Kızılcık yemişi. |
| İçerisinde 'ZÛ'' geçenler | |
| İçerisinde 'ZÛ'' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZÛ : | Kelimenin başına gelerek "sâhip, mâlik olan" mânasını verir. (Bak: Zâ) |