Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZÜBDE: | (C.: Zübüd) Netice, sonuç, hülâsa. Bir şeyin en mühim kısmı. Kaymak. Her nesnenin iyisi ve hâlisi. |
| ZÜBDE-İ KEMÂL: | Kemâlin en ileri derecesi. |
| ZÜBDE-İ MAKAL: | Sözün özü. |
| İçerisinde 'ZÜBDE' geçenler | |
| ZÜBDE-İ KEMÂL: | Kemâlin en ileri derecesi. |
| ZÜBDE-İ MAKAL: | Sözün özü. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZÜBDE-İ KEMÂL : | Kemâlin en ileri derecesi. |
| ZÜBD : | Tereyağı, kaymak. |
| ZÜBAB(E) : | Sinek. |
| ZÜ- : | "Sâhip, mâlik" mânasına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. |