Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZÜBUL: | Sararıp solma. Buruşma. Pejmürdelik. |
| ZÜBUL-YAFTE: | f. Gübrelenip kuvvetlenmiş olan. |
| İçerisinde 'ZÜBUL' geçenler | |
| ZÜBUL-YAFTE: | f. Gübrelenip kuvvetlenmiş olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZÜBUL-YAFTE : | f. Gübrelenip kuvvetlenmiş olan. |
| ZÜBAB(E) : | Sinek. |
| ZÜ- : | "Sâhip, mâlik" mânasına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. |