Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZÜFRE: | (C.: Zeferât) Kükremek. Gürlemek. Nefesi içeri çekip göğsünü öttürmek. Gam, tasa. Atın orta yeri. |
| İçerisinde 'ZÜFRE' geçenler | |
| İçerisinde 'ZÜFRE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZÜFR : | Ulu kişi, seyyid. |
| ZÜFF : | (Züfâf) : Az, kalil. |
| ZÜ- : | "Sâhip, mâlik" mânasına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. |