Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZÜKME: | Kişinin son çocuğu. Çocuk doğarken çıkan ses. Ağır ve can sıkıcı kimse. |
| İçerisinde 'ZÜKME' geçenler | |
| İçerisinde 'ZÜKME' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZÜKA' : | Nakit. |
| ZÜ- : | "Sâhip, mâlik" mânasına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. |