Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZÜLF: | (Zülüf). f. Yüzün iki yanından sarkan saç lülesi. |
| ZÜLF-İ PERİŞAN: | f. Zülfün dağınık, perişan oluşu. Sevgilinin saçının darma dağın oluşu. Mc: Sevilen şeylerin, işlerin karma karışık oluşu. |
| ZÜLF-İ YÂR: | f. Sevgilinin zülfü. Mc: Menfaat, fayda, çıkar. Hatır, onur, şeref. |
| ZÜLFA: | Yakınlık, yaklaşma. |
| ZÜLFE: | Küçük saçak, püskül. Yazı ıstahlarındandır, sülüs yazısındaki eliflerin ucundaki çengele verilen addır. Eliflerini ucundaki çengel, ufak saçağı benzediği için bu ad verilmiştir. |
| ZÜLFET: | Yakınlık. |
| ZÜLF-İ PERİŞAN: | f. Zülfün dağınık, perişan oluşu. Sevgilinin saçının darma dağın oluşu. Mc: Sevilen şeylerin, işlerin karma karışık oluşu. |
| İçerisinde 'ZÜLF' geçenler | |
| HAM-I ZÜLF: | Saç lülesinin kıvrımı. |
| TÂR-I ZÜLF: | Saç teli. |
| ZÜLF-İ PERİŞAN: | f. Zülfün dağınık, perişan oluşu. Sevgilinin saçının darma dağın oluşu. * Mc: Sevilen şeylerin, işlerin karma karışık oluşu. |
| ZÜLF-İ YÂR: | f. Sevgilinin zülfü. * Mc: Menfaat, fayda, çıkar. * Hatır, onur, şeref. |
| ZÜLFA: | Yakınlık, yaklaşma. |
| ZÜLFE: | Küçük saçak, püskül. * Yazı ıstahlarındandır, sülüs yazısındaki eliflerin ucundaki çengele verilen addır. Eliflerini ucundaki çengel, ufak saçağı benzediği için bu ad verilmiştir. |
| ZÜLFET: | Yakınlık. |
| ZÜLF-İ PERİŞAN: | f. Zülfün dağınık, perişan oluşu. Sevgilinin saçının darma dağın oluşu. * Mc: Sevilen şeylerin, işlerin karma karışık oluşu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZÜLF-İ PERİŞAN : | f. Zülfün dağınık, perişan oluşu. Sevgilinin saçının darma dağın oluşu. * Mc: Sevilen şeylerin, işlerin karma karışık oluşu. |
| ZÜLAKA : | (Bak: Zelâka) |
| ZÜ- : | "Sâhip, mâlik" mânasına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. |