Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZÜLF-İ PERİŞAN: | f. Zülfün dağınık, perişan oluşu. Sevgilinin saçının darma dağın oluşu. Mc: Sevilen şeylerin, işlerin karma karışık oluşu. |
| ZÜLF-İ PERİŞAN: | f. Zülfün dağınık, perişan oluşu. Sevgilinin saçının darma dağın oluşu. Mc: Sevilen şeylerin, işlerin karma karışık oluşu. |
| İçerisinde 'ZÜLF-İ PERİŞAN' geçenler | |
| İçerisinde 'ZÜLF-İ PERİŞAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZÜLF-İ YÂR : | f. Sevgilinin zülfü. * Mc: Menfaat, fayda, çıkar. * Hatır, onur, şeref. |
| ZÜLF : | (Zülüf). f. Yüzün iki yanından sarkan saç lülesi. |
| ZÜLAKA : | (Bak: Zelâka) |
| ZÜ- : | "Sâhip, mâlik" mânasına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. |