Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZÜNBUR (ZÜNBÂR): | (C.: Zenâbir) Eşek arısı. Ufak taş parçası. |
| İçerisinde 'ZÜNBUR (ZÜNBÂR)' geçenler | |
| İçerisinde 'ZÜNBUR (ZÜNBÂR)' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZÜNBA' : | Akıllı, zeyrek kimse. |
| ZÜNABE : | Herşeyin ardı, arkası. |
| ZÜ- : | "Sâhip, mâlik" mânasına gelir ve birleşik kelimeler yapılır. |