Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
ZİBA: f. Güzel, süslü, yakışıklı.
ZİBAC: Nedimelik etmek.
Sohbet etmek.
ZİBAK: Cıva.
ZİBAL: Karıncanın ağzıyla götürdüğü şey.
ZİBAR: (Zebr. C.) Kitaplar.
Yazı yazmalar.
Kâğıt yaprakları.
ZÎBARÛ: (Zibâ-ru) f. Güzel yüzlü. Dilber.
ZÎBAYÎ: f. Süslülük, güzellik, yakışıklılık.
İçerisinde 'ZİBA' geçenler
İNZİBAT: Asayiş, düzen ve rahatlık. Umumi emniyetin iyi ve yolunda olması. * Sağlamlaşmak. * Polis vazifesini gören asker, ordu mensubu.
İNZİBATÎ: Emniyet ve asâyişe dair. İnzibata müteallik. İnzibatla alâkalı.
İŞAAT-I KÂZİBANE: Kötü niyetlerle yalan haberler yayma.
MÜNCEZİBÂNE: f. Çekilerek, çekilircesine, cezbedilerek. * Kendini kaptırmak suretiyle.
MÜTEAZZİBÂNE: f. Bekâr kalana evlenmeyene yakışır surette.
TA'ZİBÂT: (Ta'zib. C.) Eziyetler, tâzibler, azablar.
ZİBAC: Nedimelik etmek. * Sohbet etmek.
ZİBAK: Cıva.
ZİBAL: Karıncanın ağzıyla götürdüğü şey.
ZİBAR: (Zebr. C.) Kitaplar. * Yazı yazmalar. * Kâğıt yaprakları.
ZÎBARÛ: (Zibâ-ru) f. Güzel yüzlü. Dilber.
ZÎBAYÎ: f. Süslülük, güzellik, yakışıklılık.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ZİBAC : Nedimelik etmek. * Sohbet etmek.
ZÎB : Zinet, süs. Düzgün, iyi elbise.
Zİ : Kılık, kıyafet. Elbise.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...