Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZİRVE-İ CEBEL: | Dağ tepesi. |
| İçerisinde 'ZİRVE-İ CEBEL' geçenler | |
| İçerisinde 'ZİRVE-İ CEBEL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZİRVE-İ BÂLÂ : | f. Yüksek zirve. * Yüksek makam. * Yüce kat. |
| ZİRVE : | Bir şeyin, hususan dağın en yüksek noktası, tepesi. |
| ZİR : | f. Alt, aşağı. |
| Zİ : | Kılık, kıyafet. Elbise. |