Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZİYAN: | f. Zarar, ziyan, kayıp, hasar. |
| ZİYANİSAR: | (Ziya-nisâr) f. Işık saçan, ışık serpen. |
| ZİYANKÂR: | f. Zarar veren, ziyancı. Zarar ve ziyan edici. |
| İçerisinde 'ZİYAN' geçenler | |
| CENGİZİYAN: | f. Cengiz soyundan gelenler, bunlara tâbi olan kimseler. |
| HINZİYAN: | Faydasız ve mânasız sözler konuşan. |
| MAZİYAN: | Kendisinden küçük arklara ayrılan büyük su arkı. |
| MÜSTEHZİYANE: | f. İstihza ederek, alay ederek ve eğlenerek. Oyuncak haline koyarak. |
| RAZİYANE: | (Rezene) Dere otu nev'inden bir nebat adı. |
| TA'ZİYANE: | f. Ta'ziye eder surette. Ta'ziye ederek. |
| TAZİYANE: | f. Sebeb. Vasıta. * Kırbaç, kamçı. |
| TAZİYANE-İ TA'ZİB: | Azab vermek, azablandırmak kamçısı. |
| ZİYANİSAR: | (Ziya-nisâr) f. Işık saçan, ışık serpen. |
| ZİYANKÂR: | f. Zarar veren, ziyancı. Zarar ve ziyan edici. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZİYANİSAR : | (Ziya-nisâr) f. Işık saçan, ışık serpen. |
| ZİYA' : | Kaybolma, mahvolma. |
| Zİ : | Kılık, kıyafet. Elbise. |