Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZAİF: | Kalp, eksik akçe. |
| ZAİF: | (Za'f. dan) Güçsüz, iktidarsız, kuvveti az, kuvvetsiz, tâkatsız. Kansız. Gevşek, tenbel. |
| İçerisinde 'ZAİF' geçenler | |
| FİRAŞ-I ZAİF: | Fık: Cariyenin firaşı. (Bununla neseb sâbit olur) (O.T.D.S.) |
| MÜTEZAİF: | (Zı'f. dan) Kat kat artan, tezauf eden. |
| NAZAİF: | (Nazif. C.) Nazifler. Nazafetli, temiz kimseler. |
| SURET-İ ZAİFE-İ VÂHİYE: | Hakikatsız, saçma sapan zayıf suret ve vesvese. |
| VAZAİF: | (Vazife. C.) Vazifeler, işler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZAİ' : | Yayılmış olan. Dağılmış olan. Herkesçe bilinen şey. |
| ZA : | "Ze" harfinin adı. |