Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZAHM: | İri. |
| ZAHM: | Yara, ceriha. |
| ZAHM-İ TÎG: | Kılıç yarası. |
| ZAHM-İ ZEBAN: | Dil yarası. |
| ZAHM: | Galebe etmek. Omuz vurmak. Sıkıştırmak. Tazyik. |
| ZAHMDAR: | f. Yaralı, mecruh. |
| ZAHME: | f. Vurma, darbe. Yara, ceriha. Üzengi kayışı. |
| ZAHMET: | Sıkıntı, eziyet. Yorgunluk. Zor, güç. |
| ZAHMHURDE: | f. Mecruh, yaralı. |
| ZAHMİN: | f. Yaralı, mecruh. |
| ZAHMKÂR: | f. Yaralayıcı, yara açan. |
| ZAHMNAK: | f. Yaralı, zahmzede, mecruh. |
| ZAHMRES: | f. Yara açan, yaralayıcı. |
| ZAHMZEDE: | f. Yaralı. Mecruh. |
| İçerisinde 'ZAHM' geçenler | |
| ÇEŞM-ZAHM: | Nazar değme. |
| İHTİYAR-I ZAHMET: | Zahmet ve meşakkate katlanma. |
| TAHMİL-İ ZAHMET: | Zor bir işi birine yükletme. |
| ZAHM-İ TÎG: | Kılıç yarası. |
| ZAHM-İ ZEBAN: | Dil yarası. |
| ZAHMDAR: | f. Yaralı, mecruh. |
| ZAHME: | f. Vurma, darbe. * Yara, ceriha. * Üzengi kayışı. |
| ZAHMET: | Sıkıntı, eziyet. Yorgunluk. * Zor, güç. |
| ZAHMHURDE: | f. Mecruh, yaralı. |
| ZAHMİN: | f. Yaralı, mecruh. |
| ZAHMKÂR: | f. Yaralayıcı, yara açan. |
| ZAHMNAK: | f. Yaralı, zahmzede, mecruh. |
| ZAHMRES: | f. Yara açan, yaralayıcı. |
| ZAHMZEDE: | f. Yaralı. Mecruh. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZAHM-İ TÎG : | Kılıç yarası. |
| ZAHA : | Çirkin kokulu, pis kokulu. |
| ZA : | "Ze" harfinin adı. |