Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZANNÎ: | Zanna ait, zanna dâir ve müteallik. |
| İçerisinde 'ZANNÎ' geçenler | |
| FARZ-I ZANNÎ: | Müçtehidlerce kat'i bir delile yakın derecede kuvvetli görülen, zanni bir delil ile sâbit olan vazifedir ki, amel hususunda farz-ı kat'î kuvvetinde bulunur. Buna farz-ı amelî de denir. Meselâ: Abdestte mutlaka başı meshetmek bir farz-ı kat'îdir. Başın dörtte birini meshetmek bir farz-ı amelîdir. |
| KAZİYE-İ ZANNİYE: | Man: Karineler ve emârelerden alınmış olan kaziyyeye denir ki; akıl galip zan ile hüküm eylerse de, onun nakzını dahi tecviz eder, bu cihetle zanniyatın cümlesi nazaridir. |
| MUTAZANNİ: | (Mutazannin) (Zan. dan) Zan ile iş gören. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZÂNN : | Zanneden. Sanan. Zannedici. |
| ZAN : | (Bak: Zann) |
| ZA : | "Ze" harfinin adı. |