Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZEBAN-DIRAZ: | f. Dil uzatan, atıp tutan. |
| İçerisinde 'ZEBAN-DIRAZ' geçenler | |
| İçerisinde 'ZEBAN-DIRAZ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZEBAN-DIRAZ : | f. Dil uzatan, atıp tutan. |
| ZEBAN-ÂVER : | f. Düzgün konuşan, düzgün söz veya şiir söyleyen. * Dile getiren. |
| ZEBAN : | f. Dil, lisan, lügat, lehçe. |
| ZEBAB : | Karasinek. (Bak: Zübab) |
| ZE : | Kur'an alfabesinde onbirinci harftir ve ebcedi kıymeti 7'dir. |