Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZEBUN: | f. Zayıf, güçsüz, âciz. Alışverişte aldanan. |
| ZEBUNÎ: | f. Zayıflık, güçsüzlük, âcizlik. |
| ZEBUN-KUŞ: | Düşkünleri ezen. Zâlim. Gaddar. |
| ZEBUN-KUŞ: | Düşkünleri ezen. Zâlim. Gaddar. |
| İçerisinde 'ZEBUN' geçenler | |
| ZEBUNÎ: | f. Zayıflık, güçsüzlük, âcizlik. |
| ZEBUN-KUŞ: | Düşkünleri ezen. Zâlim. Gaddar. |
| ZEBUN-KUŞ: | Düşkünleri ezen. Zâlim. Gaddar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZEBUNÎ : | f. Zayıflık, güçsüzlük, âcizlik. |
| ZEBAB : | Karasinek. (Bak: Zübab) |
| ZE : | Kur'an alfabesinde onbirinci harftir ve ebcedi kıymeti 7'dir. |