Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZECC: | Süngünün arkasıyla vurmak. Atmak. Deve kuşunun yelmesi. |
| ZECCA': | Adımı birbirinden uzak olan. |
| ZECCAC: | Şişeci. Camcı. Sırça işleri yapan. |
| İçerisinde 'ZECC' geçenler | |
| EZECC: | Uzun ve ince kaşlı. |
| MÜZECCEC: | Sırçalanmış. * İnce uzun nesne. |
| TEZECCÜC: | (Kaş) İnce olmak. |
| ZECCA': | Adımı birbirinden uzak olan. |
| ZECCAC: | Şişeci. Camcı. Sırça işleri yapan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZECCA' : | Adımı birbirinden uzak olan. |
| ZECA : | (Zecven - Zeccâ - Eczâ) Sevketmek, yürütmek. * Def etmek. |
| ZE : | Kur'an alfabesinde onbirinci harftir ve ebcedi kıymeti 7'dir. |