Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZEHEB: | Altın. |
| ZEHEB-İ ZÂİB: | Eriyen altın. |
| ZEHEBÎ: | Altına ait. Altından yapılma. |
| İçerisinde 'ZEHEB' geçenler | |
| EBU-Z ZEHEB: | Çok zengin olan adam, altın babası. |
| IRK-ÜZ-ZEHEB: | Altınkökü denilen bir nebat. |
| SEBİKE-İ ZEHEBİYE: | Altun külçesi. |
| ZEHEB-İ ZÂİB: | Eriyen altın. |
| ZEHEBÎ: | Altına ait. Altından yapılma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZEHEB-İ ZÂİB : | Eriyen altın. |
| ZEHAB : | Gitmek. * Zihnen bir yola sapmak. Yanlış düşünce. Bir fikre uymak. Zan. |
| ZE : | Kur'an alfabesinde onbirinci harftir ve ebcedi kıymeti 7'dir. |