Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZEHRAVAN: | (Zehrâveyn) İki parlak şey. Kur'an-ı Kerim'de Sure-i Bakara ile Âl-i İmran Surelerine birlikte verilen isim. |
| İçerisinde 'ZEHRAVAN' geçenler | |
| İçerisinde 'ZEHRAVAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZEHRA : | (Müe.) Ay gibi parlak olan. Çok parlak ve safi, berrak. |
| ZEHR(E) : | Çiçek. şükufe. |
| ZEHAB : | Gitmek. * Zihnen bir yola sapmak. Yanlış düşünce. Bir fikre uymak. Zan. |
| ZE : | Kur'an alfabesinde onbirinci harftir ve ebcedi kıymeti 7'dir. |