Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZEHRE: | (C.: Ezhâr) Çiçek. Beyaz, berrak. Süs, ziynet. |
| ZEHRE: | f. Kahramanlık, yiğitlik. Öd. Safra. |
| ZEHREÇÂK: | f. Çok korkmuş, ödü patlamış. |
| ZEHREDÂR: | (C.: Zehredârân) f. Yiğit, cesur, yürekli, cesaretli. |
| İçerisinde 'ZEHRE' geçenler | |
| BEDZEHRE: | f. Korkak, yüreksiz, ödlek kimse. |
| MÜZEHREFAT: | (Bak: Müzahrefât) |
| ZEHREÇÂK: | f. Çok korkmuş, ödü patlamış. |
| ZEHREDÂR: | (C.: Zehredârân) f. Yiğit, cesur, yürekli, cesaretli. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZEHREÇÂK : | f. Çok korkmuş, ödü patlamış. |
| ZEHR(E) : | Çiçek. şükufe. |
| ZEHAB : | Gitmek. * Zihnen bir yola sapmak. Yanlış düşünce. Bir fikre uymak. Zan. |
| ZE : | Kur'an alfabesinde onbirinci harftir ve ebcedi kıymeti 7'dir. |