Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ZEHREÇÂK: | f. Çok korkmuş, ödü patlamış. |
| İçerisinde 'ZEHREÇÂK' geçenler | |
| İçerisinde 'ZEHREÇÂK' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ZEHRE : | (C.: Ezhâr) Çiçek. * Beyaz, berrak. Süs, ziynet. |
| ZEHR(E) : | Çiçek. şükufe. |
| ZEHAB : | Gitmek. * Zihnen bir yola sapmak. Yanlış düşünce. Bir fikre uymak. Zan. |
| ZE : | Kur'an alfabesinde onbirinci harftir ve ebcedi kıymeti 7'dir. |